Badania
VIDEONYSTAGMOGRAFIA (VNG)
Videonystagmografia (badanie błędnika) jest metodą rejestracji ruchów oczopląsowych za pomocą kamery, umieszczonej w masce, przypominającej gogle narciarskie, które podczas badania pacjent zakłada na oczy. Ruchy gałek ocznych, rejestrowane przez kamerę, przekazywane są do komputera, a następnie wyświtlane w postaci wykresu na monitorze. W niektórych ośrodkach, nadal z powodzeniem stosowana jest metoda elektronystagmografii (ENG), która od VNG różni sie jedynie sposobem rejestracji ruchów gałek ocznych. W ENG wykorzystuje się zjawisko wytwarzania przez gałki oczne pola elektrycznego, którego zmiany, powodowane ruchem oczu, rejestrowane są przez elektrody umieszczane obustronnie w okolicy skroniowej. Podobnie jak w videonystagmografii, sygnał przekazywane jest do komputera, gdzie zostaje przetworzony na wykres i nastepnie poddawany analizie.
Drażnienie błędników wyzwala każdorazowo takei objawy, jak zawrót głowy oraz oczopląs oraz często nieprzyjemne objawy wegetatywne, takie jak nudności, czasem nawet wymioty. dlatego zaleca się, aby przed badaniem byc na czczo lub jedynie po lekkim posiłku, dla zminimalizowania nieprzyjemnych odczuć. Draznienie błędników w próbie kalorycznej polega na wlewaniu wody do obu uszu (chłodnej i ciepłej), dlatego przeciwskzaniem do wykonania badania z użyciem wody jest obecność stanów zaplanych ucha środkowego i zewnętrznego. W tych przypadkach badanie można wykonać z użyciem aplikatorów powietrza o zmiennej temperaturze, w które wyposażone są niektóre systemy do abdania. Wynik badania może być zaburzony u pacjentów przyjmujących na stałe leki odziałaniu sedatywnym (leki uspakajające, niektóre leki stosowane w leczeniu zawrotów głowy), dlatego na około 10 dni przed badaniem, pacjent proszony jest o odstawienie wymienionych leków, oczywiście po uprzedniej konsultacji z lekarzem prowadzącym.
VNG jest aktualnie najnowocześniejszą metodą rejestracji ruchów gałek ocznych. jej przewaga nad ENG polega na braku artefaktów elektrycznych , które często powodują trudności w interpretacji zapisu, możliwości rejestracji ruchów we wszystkich płaszczyznach ruchu oraz na możlwiości analizowania "żywego" ruchu gałek ocznych, których obraz wyświatlany jest dodatkowo na ekranie monitora.
Badanie VNG jest niezbędnym elementem diagnostyki zawrotów głowy i zaburzeń równowagi o różnej etiologii, dlatego na badanie moga chorych kierować laryngolodzy, neurolodzy i w niektórych przypadkach lekarze rodzinni. Konieczność wykluczenia zmian zapalnych w uchu wymaga jednak bezpośrednio przed wykonaniem badania konsultacji laryngologa.
SŁUCHU:
- audiometria tonalna – oceniająca próg słyszenia, czyli rodzaj i głębokość upośledzenia słuchu. Dzięki temu badaniu lokalizujemy przyczynę niedosłuchu (czy dotyczy ucha wewnętrznego, środkowego, czy dalszego odcinka drogi słuchowej). Polecane jest ono osobom narażonym na uszkodzenia aparatu słuchowego spowodowane hałasem, wibracjami, związkami chemicznymi itp.
- audiometria impedacyjna (tympanometria) – mierząca podatność układu przewodzeniowego ucha środkowego i ciśnienia w jamie bębenkowej. Jest to badanie odruchu strzemiączkowego, które określa, uszkodzenie słuchu na poziomie ucha środkowego, wewnętrznego i nerwu słuchowego. Jest to krótkie, badanie nieiwazyjne, nie wymagające współpracy pacjenta (badanie obiektywne), polecane osobom, które mają problem z różnicą ciśnień podczas lotu samolotem i nurkowania, aby ewentualnie dobrać leki stosowane przed podróżą czy nurkowaniem.
CZYNNOŚCIOWE NOSA:
Wśród badań czynnościowych nosa największe znaczenie ma rynomanometria, czyli badanie oceniające drożność nosa. Dzięki specjalnym czujnikom przyłożonym do dziurek nosa mierzona jest różnica ciśnień powietrza pomiędzy tylną a przednią częścią nosa, co pozwala ocenić przepływ powietrza przez prawą i lewą jamę nosową.
MIEJSCA OBTURACJI (LOKALIZACJI PRZESZKODY) W GÓRNYCH DROGACH ODDECHOWYCH, W TRAKCIE WYWOŁANEGO SNU FARMAKOLOGICZNEGO:
Jest to badanie, które wykonujemy jako jedyny ośrodek w Polsce.
Badanie to służy w sytuacjach wątpliwych odnalezieniu miejsca przewężenia, obturacji w obrębie nosa, nosogardła, gardła i krtani u osób z uporczywym chrapaniem oraz bezdechami śródsennymi.
Pacjent w trakcie badania jest wprowadzany przez lekarza anenestezjologa w krótki sen poprzez podanie leków dożylnych (sedacja). Przez otwór nosowy wprowadzany jest cienki fiberoendoskop, zakończony kamerą, dzięki której dokładnie oceniamy miejsce zwężenia oraz wibrację tkanek.
Jednocześnie rejestrujemy określone parametry, takie jak: wysycenie krwi tlenem (a zwłaszcza ich spadki), tętno, EKG,
Obraz z kamery jest rejestrowany, aby podczas kolejnej wizyty omówić z pacjentem proponowane dalsze leczenie.
Również możliwe jest jednoczasowe wykonanie zabiegu korekcyjnego podczas snu farmakologicznego likwidującego przyczynę chrapania lub bezdechu.
KOMPLEKSOWE BADANIE SCREENINGOWE:
Polega ono na zapisie parametrów oddychania takich jak:
* przepływ powietrza przez nos
* ruchy oddechowe klatki piersiowej
* ruchy oddechowe brzucha
* wysycenie krwi tętniczej tlenem
* częstość akcji serca (tętno)
* pozycja ciała podczas snu
OKULISTYCZNE:
Wizyta w gabinecie okulistycznym nie jest przykra ani bolesna. Przy każdej wizycie pacjent ma wykonane:
- komputerowe badanie wzroku (autorefaktometr japońskiej firmy TOPCON),
- ocenę ostrości widzenia do dali i do bliży i ewentualnie dobór szkieł do dali i pracy z bliska za pomocą soczewek próbnych,
- badanie ciśnienia śródgałkowego tonometrem aplanacyjnym Goldmanna,
- ocenę powiek, spojówki rogówki i innych elementów przedniego odcinka gałki ocznej w lampie szczelinowej (biomikroskop Japońskiej Firmy TOPCON),
- badanie dna oka w lampie szczelinowej za pomocą soczewki Volka 90D i 78D (stereoskopowy obraz dna oka),
- badanie dna oka wziernikiem (oftalmoskopem).
Dodatkowo w trakcie badania okulistycznego pracowników i kierowców, zlecanego przez lekarza medycyny pracy, wykonywane są:
- badanie widzenia stereoskopowego,
- badanie widzenia barwnego (tablice Ishihiary).
W niektórych przypadkach prowadzenia chorych z jaskrą dodatkowo wykonywane są:
- gonioskopia (badanie kąta przesączania),
- tonografia,
- stereoskopowa ocena tarczy nerwu wzrokowego,
- każdemu pacjentowi z rozpoznaną jaskrą zakładamy książeczkę jaskrową.
W przypadku schorzeń siatkówki wykonywane są:
- badanie dna oka wziernikiem (oftalmoskopem),
- badanie obwodu siatkówki trójlustrem Goldmana,
- retinoskopia przy pomocy panfundoskopu,
- ocena w lampie szczelinowej struktury ciała szklistego soczewką Volka.
W niedrożności dróg łzowych pacjenci mają wykonywane:
- test zanikania fluoresceiny, testy Jones'a,
- test kanalikowy – płukanie dróg łzowych,
- ocenę menisku łzowego,
- ocenę prawidłowego napięcie powiek i więzadła przyśrodkowego (laxity),
- w razie konieczności podaję leki do światła dróg łzowych,
- aspiruję ropnie woreczka łzowego.
W diagnostyce zespołu suchego oka wykonujemy:
- czas przerwania filmu łzowego (BUT),
- testy Schirmera,
- barwienie rogówek fluorosceiną, zielenią lizaminową,
- ocenę fałdów spojówkowych.
W gabinecie konsultacyjnym możliwe jest wykonanie drobnych zabiegów okulistycznych takich jak:
- płukanie dróg łzowych, ocena ich drożności,
- zdjęcie szwów po zabiegach operacyjnych,
- podanie zastrzyków pod gałkę oczną,
- usuwanie ciał obcych z worka spojówkowego i rogówki,
- usuwanie nieprawidłowo rosnących rzęs.
Badania wykonujemy w celach profilaktycznych, kontrolnych i leczniczych.