Powiększanie/Plastyka warg
Jest to niejednorodna grupa zabiegów, których celem jest uwydatnienie kształtu warg, ich powiększenie i nadanie im bardziej zmysłowego wyglądu. W zależności od zastosowanej metody zmianie ulegają takie elementy jak: wypełnienie brzegu czerwieni wargowej, grubość czerwieni wargowej, zarys warg oraz kształt kącików ust. W chwili obecnej do powiększania warg najczęściej stosuje się różnego rodzaju wypełniacze tkankowe np. własną tkankę tłuszczową, kolagen, kwas hialuronowy, związki poliamidowe i poliakrylowe itp. Powiększenie ust często łączone jest z plastyką twarzy w celu jej kompleksowego odmłodzenia. Powiększenie warg wykonuje się zarówno u starszych pacjentek, u których zwężenie czerwieni wargowej stanowi jeden z objawów naturalnego procesu starzenia jak również u osób młodszych ze zbyt wąskimi ich zdaniem ustami lub dysproporcją grubości pomiędzy wargą górną i dolną. Optymalny wyglądu ust jest kwestią indywidualną. Opinia lekarza ma jedynie charakter pomocniczy. Istnieje grupa pacjentek, które nie są dobrymi kandydatkami do tego rodzaju operacji. Zaliczają się do niej przede wszystkim: osoby z bliznami w obrębie warg (po urazie lub rozszczepie), osoby mające powiększone usta za pomocą jednego wypełniacza a decydujące się obecnie na inny oraz osoby po licznych zabiegach powiększania warg za pomocą wypełniaczy tkankowych w przeszłości.
Przed operacją
Operacja najczęściej jest przeprowadzona w znieczuleniu miejscowym (rzadziej ogólnym). Pacjentki mające często opryszczkę powinny profilaktycznie przyjąć odpowiednią dawkę przepisanego przez lekarza leku przeciwwirusowego. Przed operacją zrobiony zostanie komplet fotografii kontrolnych.
Zabieg i rekonwalescencja
W przypadku powiększania ust nie chodzi o jedną operację ale o całą ich grupę. Dobór metody zależy od wielu czynników i jest określany podczas konsultacji z pacjentką. Najczęściej stosuje się różnego rodzaju wypełniacze tkankowe w postaci zastrzyku. Alternatywą dla sztucznych wypełniaczy tkankowych są przeszczepy własnej tkanki tłuszczowej. Metoda ta nie daje trwałego rezultatu. Przeszczepiona tkanka tłuszczowa ulega w pewnym stopniu wchłonięciu i zabieg trzeba kilkakrotnie powtórzyć dla uzyskania długotrwałego wyniku. Nie występują jednak odczyny immunologiczne, a infekcja należy do rzadkości. Zabieg rozpoczyna się od pobrania tkanki tłuszczowej, z wcześniej ustalonego miejsca za pomocą specjalnej igły połączonej ze strzykawką. Najczęściej z miejsc gdzie tkanka tłuszczowa występuje w nadmiarze np.: podbrzusze, biodra, wewnętrzna lub zewnętrzna powierzchnia ud. Tkanka tłuszczowa po odpowiednim przygotowaniu zostaje wstrzyknięta do czerwieni wargowej.
Możliwe powikłania
Przebieg pooperacyjny jest na ogół bezbolesny i nie wymaga stosowania żadnych leków. W części przypadków pojawia się obrzęk warg i niewielkie zasinienia w miejscach ukłuć, ustępujące w ciągu kilku dni. Najczęstsze powikłania to przedłużający się obrzęk i krwiak lub zasinienie.