Videonystagmografia jest badaniem błędnika poprzez metodę rejestracji ruchów oczopląsowych. Wykonuje się ją za pomocą kamery umieszczonej w masce (przypominającej gogle narciarskie), którą podczas badania pacjent zakłada na oczy. Zarejestrowane przez kamerę ruchy gałek ocznych zostają przetworzone i przekazane do komputera, a następnie wyświetlone w postaci wykresu na monitorze.

 

Drażnienie błędników wyzwala każdorazowo objawy takie jak zawroty głowy i oczopląs oraz symptomy wegetatywne, np. nudności, a czasem nawet wymioty. Dlatego zaleca się, aby przed badaniem być na czczo lub jedynie po lekkim posiłku dla zminimalizowania nieprzyjemnych odczuć.

 

Drażnienie błędników w próbie kalorycznej polega na wlewaniu wody do uszu (chłodnej i ciepłej), dlatego przeciwwskazaniem do wykonania badania jest obecność stanów zapalnych ucha środkowego i zewnętrznego i perforacja błony bębenkowej. W tych przypadkach badanie można wykonać z użyciem aplikatorów powietrza o zmiennej temperaturze, w które wyposażone są niektóre systemy do badania.

 

Wynik badania może być zaburzony u pacjentów przyjmujących na stałe leki o działaniu sedatywnym (leki uspokajające, niektóre leki stosowane w leczeniu zawrotów głowy), dlatego na około 10 dni przed badaniem pacjent proszony jest o odstawienie wymienionych leków – oczywiście po uprzedniej konsultacji z lekarzem prowadzącym.

 

Badanie VNG jest istotnym elementem diagnostyki zawrotów głowy i zaburzeń równowagi o różnej etiologii, dlatego na badanie mogą kierować laryngolodzy, neurolodzy i lekarze rodzinni. Konieczność wykluczenia zmian zapalnych w uchu wymaga jednak konsultacji laryngologa bezpośrednio przed wykonaniem badania. Wynik badania pacjent otrzymuje po ok. 14 dniach.