Cel zabiegu

Zabieg ma na celu poprawienie wyglądu uszu poprzez właściwe ustawienie małżowiny usznej oraz ewentualne odtworzenie niewykształconych elementów chrząstki.

Zwykle operacje uszu wykonywane są ze względu na niepożądany wygląd małżowin usznych, ich zniekształcenie oraz asymetrię. Najczęściej powodem są odstające małżowiny uszne. Ta wada widoczna jest także u dzieci. W ich przypadku zabieg ten można przeprowadzić około 6.-7. roku życia, jeszcze przed pójściem dziecka do szkoły. W tym wieku małżowiny są w pełni wykształcone i ingerencja chirurgiczna nie przeszkadza dalszemu rozwojowi.

 

Przed zabiegiem

W czasie pierwszej konsultacji z lekarzem specjalistą ustala się szczegóły korekcji i rodzaju znieczulenia, wykonuje fotograficzną i komputerową symulację wyniku pooperacyjnego, określa czas pobytu w klinice (najczęściej pacjent wychodzi tego samego dnia). Przeprowadzana jest także konsultacja z lekarzem anestezjologiem. Niezbędne jest przeprowadzenie badań laboratoryjnych: morfologii krwi, określenie czasu krwawienia i krzepnięcia, grupy krwi oraz badania EKG.

 

Przeciwwskazania

Brak jednoznacznych przeciwwskazań do przeprowadzenia zabiegu otoplastyki. Względne przeszkody to: cukrzyca, niedokrwistość, nieleczone nadciśnienie, zaburzenia krzepliwości, stany zapalne operowanej okolicy.

 

Zabieg i rekonwalescencja

Zabieg przeprowadzany jest w znieczuleniu miejscowym. Cięcia skórne zostają wykonane na tylnej powierzchni ucha i są niewidoczne. Operacja ma na celu wymodelowanie chrząstek ucha tak, aby ucho przylegało do głowy w sposób naturalny. Raz wykonana operacja spowoduje prawidłowe przyleganie ucha do końca życia. Pacjent przebywa w klinice kilka godzin. Bezpośrednio po operacji może wystąpić bolesny obrzęk małżowin usznych. Rekonwalescencja trwa około 2 tygodni. Na uszy zakładana jest opaska, którą należy nosić (tylko podczas snu) jeszcze przez okres 3 tygodni od usunięcia szwów i opatrunku, co następuje pomiędzy 3. a 7. dobą po zabiegu.

 

Możliwe powikłania

Po zabiegu otoplastyki mogą wystąpić krwawienia lub miejscowe odczyny zapalne. Zdarza się to rzadko, najczęściej na skutek nieprzestrzegania zaleceń lekarskich.