Cel zabiegu

Jest to niejednorodna grupa zabiegów, których celem jest uwydatnienie kształtu ust, ich powiększenie i nadanie im bardziej zmysłowego wyglądu. W zależności od zastosowanej metody zmianie ulegają takie elementy jak: wypełnienie brzegu czerwieni wargowej, grubość czerwieni wargowej, zarys warg oraz kształt kącików ust.

 

W chwili obecnej do powiększania ust zazwyczaj stosuje się różnego rodzaju wypełniacze tkankowe, np. własną tkankę tłuszczową, kolagen, kwas hialuronowy, związki poliamidowe oraz poliakrylowe itp. Powiększenie ust często łączone jest z plastyką twarzy w celu jej kompleksowego odmłodzenia. Wykonuje się je zarówno u starszych pacjentek, u których zwężenie czerwieni wargowej stanowi jeden z objawów naturalnego procesu starzenia, jak również u osób młodszych ze zbyt wąskimi ich zdaniem ustami lub dysproporcją grubości pomiędzy wargą górną i dolną. Optymalny wygląd ust jest kwestią indywidualną. Opinia lekarza ma jedynie charakter pomocniczy.

 

Przed zabiegiem

Operacja jest najczęściej przeprowadzona w znieczuleniu miejscowym (rzadziej ogólnym). Pacjentki mające kłopot z często powracającą opryszczką powinny profilaktycznie przyjąć odpowiednią dawkę przepisanego przez lekarza leku przeciwwirusowego. Przed operacją zrobiony zostanie komplet fotografii kontrolnych.

 

Przeciwwskazania

Istnieje grupa pacjentek, które nie są dobrymi kandydatkami do tego rodzaju operacji. Zaliczają się do niej przede wszystkim: osoby z bliznami w obrębie warg (po urazie lub rozszczepie), osoby mające powiększone usta za pomocą jednego wypełniacza, a decydujące się obecnie na inny oraz osoby po licznych zabiegach powiększania warg za pomocą wypełniaczy tkankowych w przeszłości.

 

Zabieg i rekonwalescencja

W przypadku powiększania ust nie chodzi o jedną operację, ale o całą ich grupę. Dobór metody zależy od wielu czynników i jest określany podczas konsultacji z pacjentką. Zwykle stosuje się różnego rodzaju wypełniacze tkankowe w postaci zastrzyku. Alternatywą dla sztucznych wypełniaczy tkankowych są przeszczepy własnej tkanki tłuszczowej. Metoda ta nie daje trwałego rezultatu. Przeszczepiona tkanka tłuszczowa ulega w pewnym stopniu wchłonięciu i zabieg trzeba kilkakrotnie powtórzyć dla uzyskania długotrwałego wyniku. Nie występują jednak odczyny immunologiczne, a infekcja należy do rzadkości. Zabieg rozpoczyna się od pobrania tkanki tłuszczowej z wcześniej ustalonego miejsca za pomocą specjalnej igły połączonej ze strzykawką. Pobranie wykonuje się najczęściej z tych miejsc, gdzie tkanka tłuszczowa występuje w nadmiarze, np. podbrzusza, bioder, wewnętrznej lub zewnętrznej powierzchni ud. Po odpowiednim przygotowaniu tkanka tłuszczowa zostaje wstrzyknięta do czerwieni wargowej.

 

Możliwe powikłania

Przebieg pooperacyjny jest na ogół bezbolesny i nie wymaga stosowania żadnych leków. W części przypadków pojawia się obrzęk warg i niewielkie zasinienia w miejscach ukłuć ustępujące w ciągu kilku dni.