Kiedy potrzebna jest pomoc neurologiczna?

Alarmujący ból głowy – objawy:

  • Pojawiający się po raz pierwszy w życiu ból głowy, silny i gwałtownie narastający (w ciągu kilku minut, a nawet sekund).
  • Towarzyszące bólowi uczucie sztywnienia karku, nudności i wymioty, osłabienie kończyn oraz zaburzenia czucia, świadomości, widzenia i równowagi.
  • Szczególnie groźne: bóle nagłe, występujące podczas dużego wysiłku, np. przy podnoszeniu ciężaru, a także po urazie głowy, po stosunku płciowym, podczas kaszlu lub oddawania stolca, którym towarzyszy gorączka.
  • Bóle głowy u osób z chorobą nowotworową w wywiadzie lub stosujących leki przeciwkrzepliwe.

W każdym przypadku takiego bólu głowy należy pilnie wezwać pogotowie!

Alarmujący przewlekły ból głowy – objawy:

  • Bóle głowy pojawiające się u osoby po 50. roku życia.
  • Bóle głowy pojawiające się podczas ciąży i w okresie połogu.
  • Zmiana charakteru wcześniejszego bólu głowy (nasilenie częstotliwości i natężenia bólu głowy), pojawienie się nowych, nietypowych dolegliwości towarzyszących.
  • Stała lokalizacja bólu głowy.
  • Poranne bóle głowy.
  • Zmiana zachowania, np. wrażenie narastającego otępienia.
  • Zaburzenia widzenia, zwłaszcza ubytki w polu widzenia.
  • Uczucie narastającego osłabienia kończyn, zaburzenia czucia (jednej kończyny lub połowiczne jednostronne, obejmujące dolną i górną kończynę), nierówność źrenic, obrzęk wokół oczodołu, napady padaczkowe, zaburzenia świadomości.
  • Nadużywanie leków przeciwbólowych (umowna granica, w zależności od rodzaju leku, to od 10 do 15 tabletek w miesiącu).

W każdym przypadku takiego bólu głowy należy zgłosić się na konsultację neurologiczną!

Przed pierwszą wizytą

W przypadku przewlekłych, nawracających bólów głowy wskazane jest prowadzenie tzw. kalendarzyka bólu głowy. Powinny być w nim zawarte informacje dotyczące:

  • częstotliwości bólu głowy,
  • czasu jego trwania,
  • natężenia bólu w skali od 1 do 10 punktów, gdzie jeden oznacza ból o niewielkim nasileniu, a 10 – ból o maksymalnym nasileniu,
  • lokalizacji bólu,
  • objawów towarzyszących,
  • zastosowanych leków.

Wszystkie te informacje będą istotne dla rozpoznania bólu głowy i przy podjęciu decyzji co do sposobu leczenia.

Na pierwszą wizytę zalecane jest również przygotowanie listy wszystkich leków stosowanych wcześniej w celu uśmierzenia bólu głowy oraz aktualnych leków przyjmowanych z powodu innych chorób.

Wskazane jest też posiadanie aktualnych wyników badań (z ostatnich 3 miesięcy), tj. morfologii, poziomu sodu, potasu, AST, ALT, bilirubiny i kreatyniny oraz EKG z opisem.

Jeżeli posiadamy badania obrazowe mózgu, także powinniśmy zabrać je na pierwszą wizytę (opis ze zdjęciami na kliszy lub płycie CD).

Leczenie bólu głowy

Leczenie neurologiczne samoistnego bólu głowy zależy od częstotliwości i natężenia bólu głowy, ściślej: od tego, w jakim stopniu ból głowy upośledza nasze funkcjonowanie w życiu codziennym. Wówczas po rozmowie z lekarzem ustalamy, czy podejmujemy leczenie tylko doraźne (w sytuacji wystąpienia jednostkowego bólu głowy), czy też decydujemy się na leczenie profilaktyczne, w którym przez pewien czas przyjmuje się leki codziennie, aby zredukować częstotliwość i natężenie bólu lub znieść go całkowicie.

Gama dostępnych leków i sposobów leczenia zarówno profilaktycznego, jak i doraźnego jest duża. Zastosowanie tych środków zależy od każdorazowej decyzji lekarza.  Większość środków odnoszących skutek w leczeniu profilaktycznym działa dopiero po osiągnięciu odpowiedniej dawki i po pewnym czasie stosowania, zazwyczaj po 3-4 tygodniach od rozpoczęcia leczenia. Przez ten czas powinniśmy prowadzić tzw. kalendarzyk bólu głowy.

W przypadku bólu objawowego kierunek leczenia jest prosty – należy usunąć przyczynę bólu, np. wyrównać nadciśnienie tętnicze.

Niestety, w niektórych sytuacjach przyczyna bólu bywa poważniejsza, a proces jej leczenia bardziej skomplikowany – tak dzieje się np. w przypadku guza czy tętniaka mózgu. Wówczas pacjent zostaje skierowany do specjalistycznej diagnostyki onkologicznej.