Badanie to pomaga więc w zmniejszeniu śmiertelności i ciężkości objawów. Pomimo iż nie jest ono badaniem o stuprocentowej pewności, należy pamiętać, że ma wartość na wstępnym etapie diagnozy i ratuje życie wielu pacjentów

 

Polisomnografia jest laryngologicznym badaniem przesiewowym wykrywającym nocne zaburzenia oddychania.

 

Badanie polisomnograficzne stosowane jest w celu zapisu parametrów oddychania zmieniających się w organizmie podczas snu. Są to parametry takie jak: przepływ powietrza przez nos, ruchy oddechowe klatki piersiowej, ruchy oddechowe brzucha, wysycenie krwi tętniczej tlenem, częstość akcji serca (tętno), pozycja ciała podczas snu.

 

Badanie polisomnograficzne może być poszerzone o analizę:

– EEG (zapis elektroencefalograficzny) – wykres stadiów snu w ciągu danej nocy, wykonywany w przypadku badań w kierunku zaburzeń oddychania w czasie snu;

– EOG (elektrookulogram) – rejestracja ruchów gałek ocznych przy pomocy czujników umieszczonych w okolicy obojga oczu;

– EMG (elektromiogram) – rejestracja napięcia mięśni przy pomocy czujników umieszczonych pod brodą;

– termistorową – z zastosowaniem umieszczonego w okolicy nosa i ust termistora, który reaguje na zmiany temperatury spowodowane przepływem powietrza.

 

W przypadku wykrycia zaburzeń oddychania w badaniu polisomnograficznym wskazane jest również poszerzenie diagnostyki o badanie fiberoskopowe w czasie snu farmakologicznego.